20.8 C
Arta
Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου, 2021

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΆΡΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΧΕΤΙΚΟΣ ΘΡΥΛΟΣ

Η γέφυρα αυτή, κατά τον Χρονογράφο
της Ηπείρου
, είναι κτίσμα των προ Χριστού Ρωμαϊκών χρόνων. Σύμφωνα όμως με μερικές παραδόσεις, κτίσθηκε όταν
η Άρτα έγινε πρωτεύουσα πόλη στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, ίσως και επί Δεσπότη
Μιχαήλ Β’ Δούκα.
 Ως χρονολογία οικοδόμησης φέρονται κατ’ άλλους
το 1602 και κατ’ άλλους το 1606. Ο Μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος ο
Βυζάντιος έχει σημειώσει ότι αυτή κτίσθηκε κατά μία παράδοση από κάποιον Αρταίο
ορθόδοξο παντοπώλη.
 Κατά το δημοτικό τραγούδι που ανήκει στα
άσματα του ακριτικού κύκλου, 1300 κτίστες, 60 μαθητές, 45 μάστοροι (μηχανικοί)
υπό τον Αρχιμάστορα, προσπαθούσαν να κτίσουν τη γέφυρα της οποίας τα θεμέλια
κάθε πρωί ήταν κατεστραμμένα.
 Τελικώς -σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση- ένα
πτηνό με ανθρώπινη φωνή γνωστοποίησε πως για να στεριώσει η γέφυρα απαιτείται η
ανθρωποθυσία της συζύγου του
Πρωτομάστορα.
Το οποίο και έγινε με κατάρες που καταλήγουν σε ευχές.
Το τραγούδι αυτό είναι γραμμένο
σε δεκαπεντασύλλαβο (πολιτικό στίχο). Η ιστορική έρευνα διατυπώνει ότι ο θρύλος αυτός έκρυβε πολλά χρόνια μια ιστορική αλήθεια για την περιοχή
της Άρτας και γενικότερα της Ηπείρου. Όταν χρειάστηκε να περάσει από τη περιοχή
μεγάλη δύναμη τουρκικού στρατού ζητήθηκε η βοήθεια των κατοίκων για τη δημιουργία μιας γέφυρας. Τότε
προστρέξανε πάρα πολλοί δηλώνοντας ότι γνωρίζουν να κτίζουν, προκειμένου να
κερδίσουν κάποια εύνοια.
 Όταν όμως έμαθαν οι κάτοικοι το σκοπό
για τον οποίο θα πέρναγε το τουρκικό ασκέρι πήγαιναν τη νύκτα και γκρέμιζαν ότι
την προηγούμενη οι ίδιοι είχαν φτιάξει. Όταν οι Τούρκοι ζήτησαν να μάθουν γιατί
αργεί τόσο πολύ το έργο εκείνοι απάντησαν ότι τελικά είναι στοιχειωμένο το μέρος πιστεύοντας ότι οι Τούρκοι ή δεν θα περνούσαν
ή ότι θα επέστρεφαν. 
Τότε ο τούρκος διοικητής (πουλάκι) διέταξε τη σύλληψη του
Πρωτομάστορα και της γυναίκας του και τη θανάτωσή τους. Τότε φοβούμενοι όλοι οι
άλλοι εμπλεκόμενοι στο έργο της ανέγερσης Έλληνες για τη τύχη που θα τους
περίμενε έσπευσαν και ολοκλήρωσαν το γεφύρι συνοδεύοντας με κατάρες το τουρκικό
ασκέρι αναπολώντας την αλλοτινή δόξα της φυλής που επί Μ. Αλεξάνδου έφθασαν από
Δούναβη μέχρι Ευφράτη.

Μετά όμως την εθνεγερσία του 1821 και αναμένοντας την
απελευθέρωσή τους από τον ελληνικό στρατό (αδελφό στη ξενιτιά) οι προηγούμενες
κατάρες έγιναν ευχές.
πηγή:el.wikipedia.org

Related Articles

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

sixteen − one =

SOCIAL

8,697ΥποστηρικτέςΚάντε Like
72ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ